استاندارد تیرچه سقف

استاندارد انواع تیرچه چیست؟

استاندارد تیرچه مجموعه‌ای از ضوابط هندسی، متالورژیکی و مکانیکی است که رفتار یکپارچه و مرکب (Composite Action) بین دال بتنی و عضو خمشی پیش‌ساخته را تضمین کرده و مانع از گسیختگی برشی، کمانش موضعی و ارتعاشات آزاردهنده در سقف سازه می‌شود.

استاندارد انواع تیرچه (فلزی، بتنی، پیش تنیده)

تیرچه‌ها به عنوان اعضای اصلی خمشی در سقف‌های دال یک‌طرفه (تیرچه و بلوک)، وظیفه حیاتی انتقال بارهای ثقلی به تیرهای اصلی سازه را بر عهده دارند. درک عمیق از استاندارد انواع تیرچه (شامل تیرچه‌های خرپایی بتنی، فلزی با جان باز یا کرومیت، و تیرچه‌های پیش‌تنیده)، مرز بین یک سقف ایمن با رفتار یکپارچه لرزه‌ای و یک دال مستعد ارتعاش و گسیختگی برشی را مشخص می‌کند. از دیدگاه مهندسی، استاندارد تیرچه صرفاً یک دستورالعمل ابعادی نیست؛ بلکه تضمین‌کننده مقاومت برشی در محل اتصال جان به بال، کنترل خیز کوتاه‌مدت و درازمدت، و پیوستگی کامل با بتن درجا است. شرکت ساختمانی صاد، با درک حساسیت بالای این المان‌های سازه‌ای، به عنوان یک فیلتر مهندسی دقیق عمل کرده و استفاده از تیرچه‌های کاملاً منطبق با الزامات آیین‌نامه‌ای را در دستور کار خود قرار داده است؛ چرا که هرگونه ضعف در کیفیت تولید تیرچه، می‌تواند به پدیده خطرناک شکست ترد در سقف منجر گردد.

بررسی استانداردهای کلیدی و آیین‌نامه‌های طراحی انواع تیرچه

استانداردهای بین‌المللی و ملی، با رویکردهای متفاوت اما هدفی یکسان، به بررسی الزامات متالورژیکی، مکانیکی و اجرایی تیرچه‌ها می‌پردازند. در ادامه، مهم‌ترین این مراجع را کالبدشکافی می‌کنیم:

1. استاندارد ملی ایران (INSO 2909) و نشریه ۵۴۳: هندسه خرپا و پاشنه بتنی

   نشریه ۵۴۳ سازمان برنامه و بودجه و استاندارد ملی ۲۹۰۹، مراجع اصلی ارزیابی تیرچه‌های خرپایی بتنی در ایران هستند. این استانداردها بر روی مقاومت فشاری بتن پاشنه (حداقل 20 مگاپاسکال برای شرایط محیطی معمولی) و رواداری‌های ابعادی تمرکز ویژه‌ای دارند. همچنین کنترل ضخامت کاور بتن در پاشنه برای جلوگیری از خوردگی آرماتورهای کششی تحتانی، و لزوم تامین خیز منفی در حین تولید از الزامات غیرقابل اغماض این آیین‌نامه‌ها است.

2. آیین‌نامه ACI 318 آمریکا: رفتار مرکب و کنترل برش

   دیدگاه موسسه بتن آمریکا (ACI) به تیرچه‌ها، بر اساس ایجاد رفتار مرکب (Composite Action) بین بتن پیش‌ساخته پاشنه و بتن درجا استوار است. در این استاندارد، زبری سطح پاشنه تیرچه و نحوه مهار میلگردهای عرضی (زیگزاگ‌ها) برای انتقال تنش‌های برشی افقی (Horizontal Shear Transfer) بسیار حیاتی است. عدم رعایت این ضوابط منجر به تورق (Delamination) و جداشدگی بتن سقف از تیرچه در هنگام اعمال بارهای لرزه‌ای می‌گردد.

3. استاندارد جوشکاری AWS D1.4 / ANSI: کنترل تردی در تیرچه‌های فلزی (کرومیت)

   تیرچه‌های فلزی جان‌باز (کرومیت) که نیازی به شمع‌بندی در حین اجرا ندارند، به شدت به کیفیت جوشکاری وابسته‌اند. استانداردهای انجمن جوشکاری آمریکا (AWS) و ANSI تاکید دارند که جوش اتصال میلگردهای جان به ورق تحتانی و نبشی فوقانی، باید بدون ایجاد بریدگی کنار جوش (Undercut) و با کنترل دقیق حرارت ورودی (Heat Input) انجام شود. عدم استفاده از جداول حرارتی پیش‌گرمایش، منجر به ایجاد فازهای ترد مارتنزیتی در منطقه متاثر از حرارت (HAZ) و شکست ناگهانی در زمان بتن‌ریزی می‌شود.

4. انستیتو بتن پیش‌ساخته (PCI) و INSO 12977: الزامات تیرچه پیش‌تنیده

   تیرچه‌های پیش‌تنیده با حذف میلگردهای زیگزاگ و اعمال نیروی فشاری اولیه، تحولی در اجرای دهانه‌های بلند ایجاد کرده‌اند. استانداردهای PCI آمریکا و استاندارد ملی ۱۲۹۷۷، کنترل افت پیش‌تنیدگی (Prestress Loss) ناشی از خزش و جمع‌شدگی بتن و وادادگی (Relaxation) کابل‌های فولادی را الزامی می‌دانند. رده مقاومتی بتن در این تیرچه‌ها معمولاً بالاتر از 35 مگاپاسکال بوده و مقاومت بتن در لحظه رهاسازی وایرها برای جلوگیری از ترک‌خوردگی موضعی، باید با دقت آزمایشگاهی رصد شود.

علامت استاندارد تیرچه

همانند سیستم‌های ردیابی دقیق در بندیل‌های میلگرد، هر پارت از تیرچه‌های ورودی به کارگاه باید دارای شناسنامه فنی معتبر باشد. این پلاک باید اطلاعاتی نظیر علامت تجاری تولیدکننده، شماره استاندارد ملی، طول دقیق تیرچه، سایز آرماتورهای کششی و تقویتی، عیار و رده مقاومتی بتن پاشنه (در تیرچه‌های بتنی) و تاریخ تولید را در بر داشته باشد. در تیرچه‌های پیش‌تنیده، ذکر میزان نیروی پیش‌تنیدگی و خروج از مرکزیت وایرها الزامی است. بازرسی تصادفی محموله‌ها و تطابق ابعاد هندسی تیرچه‌های تحویلی با نقشه‌های شاپ‌دراوینگ سازه و مشخصات درج شده روی پلاک، از وظایف خطیر تیم نظارت مقیم کارگاه است.

برای درک بهتر اهمیت این استانداردها، بررسی یک تجربه کارگاهی راهگشا خواهد بود. در یکی از پروژه‌های بزرگ پیش از استقرار تیم شرکت ساختمانی صاد، محموله‌ای از تیرچه‌های خرپایی بتنی صرفاً به دلیل ارزان‌قیمت بودن خریداری شده بود. مهندس صادقی، در بدو ورود و در مرحله کنترل کیفی مصالح، دستور به انجام تست جوش کارگاهی داد. با اعمال یک ضربه چکش ملایم به گره اتصال زیگزاگ به آرماتور تحتانی، جوش به راحتی و با مقطع شکست براق (نشان‌دهنده تردی شدید) گسیخته شد. بررسی متالورژیکی نشان داد که کارگاه تولیدی برای کاهش هزینه‌ها، به جای استفاده از دستگاه‌های استاندارد جوش مقاومتی (نقطه‌ای)، از جوشکاری دستی قوس الکتریکی با الکترود نامناسب روی میلگردهایی با کربن بالا استفاده کرده است. استفاده از این تیرچه‌ها می‌توانست در زمان بتن‌ریزی سقف و تحت بار وزن کارگران و پمپ بتن، منجر به فاجعه فروریزش سقف گردد. این محموله بلافاصله از کارگاه اخراج شد و این تجربه بار دیگر ثابت کرد که درک فلسفه استانداردها، نجات‌بخش جان انسان‌ها و ضامن حفظ سرمایه پروژه است.

رفتار یکپارچه دیافراگم سقف تیرچه استاندارد

استانداردهای مربوط به انواع تیرچه، چه فلزی، چه بتنی و چه پیش‌تنیده، حاصل دهه‌ها آزمون، خطای مهندسی و تحلیل شکست‌های سازه‌ای در پروژه‌های عمرانی سراسر جهان هستند. رعایت تلرانس‌های ابعادی، الزامات متالورژیکی جوش و ویژگی‌های مکانیکی بتن، تضمین‌کننده رفتار صلب و یکپارچه دیافراگم سقف در برابر بارهای ثقلی و نیروهای مخرب لرزه‌ای است. استفاده از مصالح غیر‌استاندارد یا تولید شده در کارگاه‌های فاقد صلاحیت فنی، ریسک سازه‌ای جبران‌ناپذیری را به همراه دارد. شرکت ساختمانی صاد با پایبندی سخت‌گیرانه به این اصول آیین‌نامه‌ای، اطمینان حاصل می‌کند که استخوان‌بندی سقف سازه شما بر پایه‌ای از علم، تجربه و بالاترین سطوح ایمنی بنا شده است.

من مهندس صادقی، کارشناس ارشد عمران گرایش سازه و متخصص رفتار مصالح هستم. سال‌ها حضور در پروژه‌های عمرانی به من ثابت کرده است که تفاوت یک سقف صلب و ایمن با یک دیافراگم مرتعش و مستعد فروریزش، تنها در کاتالوگ‌های تبلیغاتی کارخانه‌ها نیست، بلکه در درک عمیق آیین‌نامه‌ها نهفته است. در شرکت ساختمانی صاد، ما صرفاً یک تامین‌کننده نیستیم؛ ما فیلتر مهندسی شما برای ورود مصالح ساختاری به کارگاه هستیم. برای اینکه درک بهتری از اهمیت استاندارد در تیرچه‌ها داشته باشید، به این سه اصل کارگاهی توجه کنید:

• یکپارچگی برشی: درگیری کامل جان تیرچه (میلگردهای زیگزاگ یا ورق‌های فلزی) با بال فوقانی و پاشنه. در صورت عدم رعایت استاندارد جوش، گره‌ها تحت بارهای ثقلی دچار شکست ترد شده و سقف پیش از بتن‌ریزی فرو می‌ریزد.
• کنترل خیز و ارتعاش: تیرچه‌ها باید دارای خیز منفی اولیه (Camber) استاندارد باشند. در غیر این صورت، پس از بتن‌ریزی سقف دچار شکم‌دادگی شده و در زمان بهره‌برداری با قدم زدن ساکنین، ارتعاشات آزاردهنده‌ای ایجاد می‌کند.
• رفتار مرکب (Composite): دال بتنی درجا و تیرچه پیش‌ساخته باید مانند یک مقطع واحدِ T شکل عمل کنند. هندسه تیرچه و زبری سطح پاشنه بتنی باید به گونه‌ای باشد که از پدیده تورق (Delamination) تحت بارهای لرزه‌ای جلوگیری کند.

دنیای طراحی سقف‌ها همواره در حال تغییر است. امروزه استراتژی‌های طراحی لرزه‌ای به سمت استفاده از دیافراگم‌های صلب، سبک و با قابلیت اجرای دهانه‌های بلند حرکت کرده‌اند. این امر باعث تنوع در تولید انواع تیرچه‌های فلزی، بتنی و پیش‌تنیده شده است. استفاده از تیرچه بدون شناخت ذات آیین‌نامه‌ای آن، مساوی با خلق یک بمب ساعتی بالای سر بهره‌برداران است. در ادامه، با استناد به مراجع اصلی، به تحلیل دقیق استاندارد این سه نوع تیرچه می‌پردازیم.

بخش اول: استاندارد تیرچه‌های فلزی جان‌باز (کرومیت)

تیرچه‌های فلزی جان‌باز که در ایران بیشتر با نام «کرومیت» شناخته می‌شوند، راهکاری مهندسی برای اجرای سقف بدون نیاز به شمع‌بندی (جک زدن) هستند. در آمریکا، موسسه تیرچه فولادی (SJI) مرجع بلامنازع طراحی این مقاطع است. استاندارد SJI مشخص می‌کند که ورق تحتانی (بال کششی)، نبشی فوقانی و اعضای قطری جان چه تناسباتی باید داشته باشند تا پدیده مخرب کمانش جان (Web Buckling) رخ ندهد.

اما قلب تپنده استاندارد تیرچه فلزی، آیین‌نامه جوشکاری AWS D1.1 است. در تیرچه کرومیت، تمام انتقال نیرو از طریق نقاط جوش انجام می‌شود. استانداردهای آمریکایی و اروپایی (Eurocode 3) تاکید دارند که جوش اتصال جان به بال باید فاقد بریدگی (Undercut) باشد و حرارت ورودی (Heat Input) باعث تردشکن شدن فولاد نگردد. در ایران، مرجع اصلی طراحی این سقف‌ها نشریه ۱۵۱ سازمان برنامه است. چالش وحشتناک در کارگاه‌های ایران این است که تولیدکنندگان زیرپله‌ای، به جای ورق‌های فولادی استاندارد (ST 37)، از ورق‌های ضایعاتی یا «نرمه» استفاده کرده و ضخامت ورق تحتانی را برای کاهش قیمت کم می‌کنند. ضعف در جوش یا ضخامت ورق تیرچه کرومیت، در لحظه پمپاژ بتن باعث فروریزش ناگهانی سقف می‌شود. در شرکت ساختمانی صاد، بازرسی چشمی جوش (VT) و کنترل ضخامت با کولیس کالیبره، پیش‌شرط تخلیه تیرچه فلزی است.

بخش دوم: استاندارد تیرچه‌های خرپایی بتنی

تیرچه‌های خرپایی با پاشنه بتنی، متداول‌ترین نوع تیرچه در سازه‌های مسکونی هستند. در آمریکا، آیین‌نامه ACI 318 رفتار این تیرچه‌ها را تحت عنوان مقاطع مرکب بررسی کرده و بر انتقال تنش‌های برشی افقی تاکید دارد. در اروپا، استاندارد EN 15037-1 و DIN آلمان حاکم هستند. آلمانی‌ها الزام می‌کنند که اتصال میلگردهای عرضی به میلگردهای کششی تحتانی صرفاً باید از طریق جوش مقاومتی (نقطه‌جوش کارخانه‌ای) انجام شود تا از تغییر فاز مارتنزیتی فولاد جلوگیری شود.

در ایران، قطب‌نمای مهندسی ما استاندارد ملی INSO 2909 و نشریه ۵۴۳ است. این استانداردها ضوابط سخت‌گیرانه‌ای برای پاشنه بتنی دارند؛ مقاومت فشاری پاشنه باید حداقل $f_c = 20 \text{ MPa}$ باشد و کاور روی میلگردها رعایت شود. یکی از خطاهای رایج در کارگاه‌های بلوک‌زنی غیرمجاز این است که به جای استفاده از دستگاه‌های نقطه‌جوش استاندارد، از جوشکاری دستی (قوس الکتریکی) استفاده می‌کنند. این کار باعث ذوب شدن و کاهش سطح مقطع میلگرد اصلی می‌شود. همچنین عدم ویبره مناسب باعث کرمو شدن (Honeycombing) پاشنه شده که پیوستگی بین بتن پیش‌ساخته و بتن درجا را به شدت کاهش می‌دهد.

بخش سوم: استاندارد تیرچه‌های پیش‌تنیده

تیرچه‌های پیش‌تنیده، اوج تکنولوژی در تولید قطعات بتنی هستند که امکان اجرای دهانه‌های بسیار بلند (تا ۱۲ متر) را فراهم می‌کنند. در این مقاطع، مرجع جهانی انستیتو بتن پیش‌ساخته آمریکا (PCI) است. محاسبات دقیق مربوط به افت پیش‌تنیدگی (تغییر طول الاستیک، خزش، جمع‌شدگی بتن و وادادگی فولاد) در این استاندارد بی‌نظیر است. در اروپا، EN 15037-4 ضوابط تولید این اعضا را دیکته می‌کند.

در ایران، استاندارد ملی INSO 12977 ملاک عمل است. در تیرچه پیش‌تنیده دیگر خبری از میلگرد آجدار معمولی نیست؛ بلکه از وایرهای فولادی (PC Wires) با مقاومت کششی بسیار بالا (حدود 1750 مگاپاسکال) استفاده می‌شود. بتن مورد استفاده در این تیرچه‌ها باید بسیار متراکم و دارای مقاومت فشاری بالا (حداقل 35 مگاپاسکال) باشد. ریسک اجرایی بزرگ در این نوع تیرچه‌ها، «مقاومت بتن در زمان رهاسازی کابل‌ها» است. اگر کارخانه تولیدکننده استاندارد را رعایت نکرده و کابل‌ها را پیش از رسیدن بتن به مقاومت کافی رها کند، تیرچه دچار ترک‌خوردگی‌های طولی شده و عملاً قابلیت باربری خود را از دست می‌دهد. کنترل خیز اولیه در این تیرچه‌ها، نشان‌دهنده کیفیت و اصالت آن‌هاست.

شناسنامه و پلاک تیرچه

هر استاندارد معتبری، تولیدکننده را ملزم به الصاق پلاک مشخصات (Tag) می‌کند. روی این پلاک که به جان تیرچه متصل می‌شود، باید نام تولیدکننده، علامت استاندارد، نوع و سایز اعضای کششی و فشاری، طول تیرچه و تاریخ تولید درج شده باشد. در شرکت صاد، تیرچه‌های فاقد پلاک خوانا، مخدوش یا بدون کد رهگیری استاندارد، حتی اجازه ورود به محدوده کارگاه را هم پیدا نمی‌کنند.

یک تجربه کارگاهی: وقتی خیز تیرچه، جان سقف را گرفت

در بازدیدی که از یک پروژه اسکلت بتنی با دهانه ۸ متری داشتم، پیمانکار از تیرچه‌های خرپایی تولید شده در یک کارگاه نامعتبر استفاده کرده بود. در حین بتن‌ریزی، متوجه شکم‌دادگی وحشتناک (حدود ۶ سانتی‌متر) در وسط دهانه شدم. بلافاصله دستور توقف بتن‌ریزی را صادر کردم. پس از بررسی مشخص شد تیرچه‌ها فاقد خیز منفی (Camber) استاندارد بوده و جوش میلگردهای زیگزاگ نیز به روش دستی و کاملاً ضعیف اجرا شده بود. اگر بتن‌ریزی به اتمام می‌رسید، فاجعه فروریزش سقف حتمی بود. این تجربه بار دیگر ثابت کرد که هیچ تخفیفی در قیمت مصالح، ارزش به خطر انداختن جان انسان‌ها را ندارد.

نتیجه‌گیری؛ تیرچه استاندارد، ستون فقرات سقف ایمن

استاندارد در تیرچه‌های فلزی، بتنی و پیش‌تنیده، تنها یک توصیه آکادمیک نیست، بلکه مرز باریک بین پایداری و فروپاشی یک سازه است. چه در حال اجرای سقف کرومیت باشید، چه تیرچه خرپایی و چه دهانه‌های بلند با تیرچه پیش‌تنیده، نادیده گرفتن ضوابط AWS ،ACI ،PCI یا استانداردهای ملی، یعنی پذیرش یک ریسک جبران‌ناپذیر. ما در شرکت ساختمانی صاد، با تکیه بر دانش فنی مهندسان خود و بهره‌گیری از سیستم‌های کنترل کیفیت چندلایه، تضمین می‌کنیم که تنها تیرچه‌هایی وارد پروژه‌های شما شوند که از آزمون‌های سخت‌گیرانه استانداردهای ایران و جهان سربلند بیرون آمده باشند.

1. در استاندارد انواع تیرچه خرپایی، حداقل الزامات مقاومتی برای بتن پاشنه و آرماتورهای کششی بر چه اساسی تعیین می شود؟

• بر اساس نشریه هشتاد و دو و استاندارد ملی شماره سه هزار و صد و چهل و پنج، بتن پاشنه تیرچه خرپایی باید حداقل دارای رده مقاومتی سی بیست (C20) باشد تا بتواند چسبندگی لازم را با شبکه میلگردهای خرپا ایجاد کند. در بررسی های کیفی کارگاهی در شرکت ساختمانی صاد، ما همواره تاکید داریم که آرماتورهای کششی تحتانی باید از نوع فولاد آجدار با مقاومت تسلیم حداقل چهارصد مگاپاسکال باشند. استفاده از میلگردهای ذوبی غیر استاندارد یا کشش کاری شده در کارگاه های سنتی، به شدت رفتار الاستیک مقطع را مختل کرده و تحت بارهای مرده سقف منجر به خیزهای خارج از حد مجاز آیین نامه ای می شود.

2. ضوابط و استاندارد انواع تیرچه پیش تنیده در زمینه افت تنش و کیفیت وایرهای فولادی چه الزاماتی را مطرح می کند؟

• الزامات تیرچه های پیش تنیده تحت استاندارد ملی شماره دو هزار و نهصد و نه ارزیابی می گردد که تمرکز ویژه ای بر فرآیند انتقال تنش از وایرها به بتن دارد. طبق این استاندارد مهندسی، وایرهای فولادی باید از نوع مقاومت بالا با تنش نهایی حدود هزار و هفتصد و پنجاه مگاپاسکال باشند و پروفیل سطحی آنها برای درگیری ماکزیمم با بتن، حتما باید به صورت دندانه دار یا کنگره ای تولید شود. تجربه مهندسی ما نشان می دهد که عدم رعایت ضوابط افت تنش در زمان گیرش بتن در کارخانه، باعث کاهش پیش خیز اولیه تیرچه شده و ظرفیت باربری نهایی سقف را در زمان بهره برداری به شدت تضعیف می کند.

3. در استاندارد انواع تیرچه فلزی یا کرومیت، معیارهای پذیرش جوشکاری برای اتصال ورق تحتانی به زیگزاگ ها چیست؟

• در تولید تیرچه های فلزی جان باز، کیفیت جوشکاری پاشنه (ورق فولادی) به میلگردهای عرضی، پاشنه آشیل عملکرد برشی سازه است. طبق ضوابط مبحث دهم مقررات ملی ساختمان و استانداردهای جوشکاری، استفاده از جوشکاری قوس الکتریکی دستی با الکترود روکش دار در این اتصالات مجاز نیست، زیرا باعث ایجاد تمرکز تنش حرارتی و لاغر شدگی مقطع میلگرد می شود. در نظارت های مستمر شرکت ساختمانی صاد، ما تنها تیرچه هایی را تایید می کنیم که اتصالات آنها توسط دستگاه های جوشکاری مقاومتی (نقطه جوش اتوماتیک) انجام شده باشد تا یکپارچگی متریال حفظ شده و تردشکنی در ناحیه جوش رخ ندهد.

4. آیین نامه ها و استاندارد انواع تیرچه، چه رواداری یا تلورانس ابعادی را برای طول، عرض پاشنه و خیز منفی مجاز می دانند؟

• استانداردهای تولید صنعتی قطعات سازه ای بتنی، محدوده بسیار سخت گیرانه ای برای خطاهای ابعادی (رواداری) تعریف کرده اند تا از مشکلات اجرایی در کارگاه جلوگیری شود. به عنوان مثال، خطای مجاز طول تیرچه نباید بیش از بیست میلی متر نسبت به نقشه های شاپ درایینگ باشد و عرض پاشنه بتنی نیز باید حداقل دوازده سانتی متر با تلورانس انحراف پنج میلی متر اجرا شود. انحراف از این مقادیر استاندارد باعث عدم نشستن صحیح لبه بلوک های سقفی روی شانه تیرچه شده و نشت شدید شیره بتن درجا را به دنبال دارد که این امر وزن مرده سقف را به شکل خطرناکی بالا می برد.

5. الزامات پوشش بتنی (کاور) در استاندارد انواع تیرچه بتنی برای تامین مقاومت در برابر حریق چگونه تدوین شده است؟

• تامین کاور بتنی مناسب در پاشنه تیرچه ها مستقیما با الزامات مبحث سوم مقررات ملی ساختمان (محافظت ساختمان ها در برابر حریق) در ارتباط است. استانداردها الزام می کنند که ضخامت بتن اطراف میلگردهای کششی اصلی نباید کمتر از دو سانتی متر باشد تا در صورت وقوع آتش سوزی، زمان کافی برای مداخله فراهم شود و فولاد پیش از موعد دچار افت مقاومت نگردد. در پروژه های تحت مدیریت شرکت ساختمانی صاد، برای محیط های خورنده مانند پارکینگ ها که ریسک نفوذ یون کلر بالا است، ما با استناد به مبحث نهم، این استاندارد را ارتقا داده و پوشش بتنی را به حداقل سه سانتی متر افزایش می دهیم.

6. فرآیند کنترل کیفیت و تست های باربری در کارخانه برای دریافت نشان استاندارد انواع تیرچه شامل چه مراحلی است؟

• برای اخذ گواهینامه استاندارد ملی، تیرچه های تولیدی باید در آزمایشگاه های معتبر تحت آزمون های دقیق مخرب و غیرمخرب قرار گیرند که مهم ترین آنها تست خمش سه نقطه ای است. در این فرآیند مهندسی، جک های هیدرولیکی بارهای معادل بار مرده و زنده طراحی را به تیرچه اعمال می کنند تا میزان تغییر شکل قائم (خیز) و الگوی ترک خوردگی بتن پاشنه ثبت شود. تنها در صورتی که تیرچه بتواند بار سرویس را بدون ایجاد ترک های سازه ای عریض (بیش از سه دهم میلی متر) تحمل کند و پس از باربرداری رفتار بازگشت پذیر الاستیک خود را نشان دهد، مجوز خروج از کارخانه را دریافت خواهد کرد.